Bahman Arrhythmia Clinic

درمان نارسایی قلب

اولین قدم درمانی، برطرف كردن علل زمینه ای است. كنترل فشار خون بالا در مراحل ‏اولیه می تواند منجر به برگشت نارسایی قلب شود. اصلاح دریچه های قلب در هنگامی ‏كه عارضه غیر قابل برگشت قلبی ایجاد نشده باشد اغلب منجر به بهبود كامل می شود. در ‏بیماران مبتلا به سكته های قلبی ، پیشگیری از سكته های مجدد از تشدید نارسایی قلبی و ‏تخریب بیشتر عضلانی جلوگیری می نماید. كنترل عوامل خطر ساز در این زمینه حائز ‏اهمیت می باشد.‏
‏ در مواردی كه نارسایی قلبی غیر قابل برگشت ایجاد شده باشد، نارسایی معمولاً پیشرفت ‏كننده بوده و درمانهای دارویی برای كاهش سرعت پیشرفت نارسایی و یا توقف آن مورد ‏استفاده قرار می گیرد. مهار كننده های آنژیوتانسین( كاپتوپریل، انالاپریل، لوزارتان و...) ‏داروهای مهار كننده سمپاتیک (كارودیلول، متوپرولول، ... )و اسپرینولاكتون در كنترل ‏پیشرفت نارسایی قلب وافزایش طول عمربیماران بسیار مفید می باشند. داروهای دفع ‏كننده مایعات (فوروزماید)، گشادكننده های وریدی(نیترات ها) و داروی های افزایش ‏دهنده قدرت عضلانی (دیگوكسین) برای كاهش علایم كاربرد دارند.  داروهای ضد ‏آریتمی و استفاده از دفیبریلاتور داخل بطنی (‏ICD‏ ) گاهاً لازم می شود. در موارد نارسایی ‏شدید استفاده از پیس میكرهای سه حفره ای ویژه با ایجاد هماهنگی در انقباض عضلانی ‏قلب، درصورت استفاده در بیماران مناسب كمك شایانی به رفع علایم و احتمالاً افزایش ‏طول عمر بیماران می نماید. نهایتاً در مواردی كه نارسایی قلب توسط روشهای دارویی و ‏موارد مطرح شده قابل كنترل نمی باشد، پیوند قلب تنها گزینه موجود می باشد. ‏